W dniu 08 lut 2015 o 12:06, the_foe pisze:
> I to jest patologia którą zauważył nawet nasz język tworząc frazeologię
> typu "on jest tylko notariuszem w tej sprawie" (np. o Prezydencie RP).
> Pomyslmy co by sie stało, gdyby za potwierdzenie nieskutecznej
> czynnosci, która zaowocuje szkodą, notariusz odpowiadał całym majątkiem
> (jak np. w USA)?

Błędny argument w stylu "w Polsce mamy burdel, a za granicą jest
normalnie i takie rzeczy są niemożliwe". Notariusz nie jest Bogiem i też
musi się na czymś opierać. Opiera się na tym, na czym wszyscy się
opierają: urzędowych dowodach tożsamości. Z jednej strony można je
sfałszować, ale z drugiej strony taki mamy system weryfikacji
tożsamości. Niedoskonały, ale nikt lepszego nie wymyślił.

Pomyśl ile rzeczy w życiu załatwiłeś na dowód osobisty. Nikt go nie
kwestionował. Lepiej byś się czuł jakbyś musiał udowadniać innymi
sposobami swoją tożsamość?


> No, po pierwsze by sie ubezpieczył, a po drugie by go
> składki nie zjadły by się pilnował i w tym przypadku np. zażądałby dwóch
> dokumentów potwierdzających tożsamość. Opłacało by mu się zatrudnić
> kogoś do "riserczu". Moze nawet zrobiłby sobie szkolenie pt. "jak
> wyglada prawdziwy dowód osobisty" i kupiłby sobie odpowiedni sprzęt
> ułatwiający identyfikację oszusta.

Jasne. Notariusz wówczas na każdego by patrzył jak na oszusta.
Poszedłbyś do notariusza sprzedać własne mieszkanie, a on na to:
"Paaanie... Taki dowód to można sobie kupić w każdym sklepie z dowodami
osobistymi". I dylałbyś do domu po akt urodzenia. Notariusz by Ci
powiedział: "Paaanie.... Ale skąd ja mam wiedzieć, że to Pana akt
urodzenia, skoro na nim nie ma zdjęcia?". To przyprowadziłbyś
notariuszowi 10 świadków, że Ty to Ty. A notariusz: "Paaanie... Takich
świadków to można kupić w każdym sklepie ze świadkami. Niech Pan
udowodni, że ich Pan nie przekupił". I mieszkania być nie sprzedał...


--
.B:artek.