Osobiście jestem zdania, że odmowa wystawienia faktury w sytuacji, gdy
kupujący o nią prosi i błaga wykroczeniem być nie może i zawsze będzie
przestępstwem, no chyba że istnieją jakieś inne okoliczności uzasadniające
uznanie, że niewydanie faktury było po prostu zbiegiem niekorzystnego
splotu zdarzeń, a nie celowym działaniem sprawcy. Udało mi się nawet swego
to czasu przekonać do mojego poglądu sąd, co prawda rejonowy jedynie, ale
wyrok się uprawomocnił, bo skazany sprzeciwu nie wnosił. Za odmowę
wystawienia faktury na zakup za bodaj 120 złotych gość dostał 6 miesięcy w
zawiasach i jakąś tam nawiązkę na coś tam.

Swoją tezę uzasadniam tym, że uchybienie podatkowe nie jest w ogóle
znamieniem tego czynu zabronionego, a więc nie można tym wyznacznikiem
posługiwać się przy ocenie szkodliwości czynu. Wszak co do zasady gość
odmawiając wydania faktury może jednocześnie wydać na przykład paragon
albo samą sprzedaż prawidłowo ująć w dochodach firmy. Przedmiotem ochrony
tego przepisu jest bardziej pewność obrotu gospodarczego, a mniej
zapewnienie wpływów do budrzetu. Jest zapewnienie możliwości prawidłowego
rozliczenia drugiej strony transakcji, tak, by mogła udokumentować koszty.