1.Wg mnie krew i kości są o wiele cennejsze od "wartości życia".
2. Niechciany przypadek to dla Was obojga czy tylko dla Ciebie?
3. Trudno się dziwić, że dziecko traktuje ojczyma jak ojca, skoro razem z
nim mieszka i praktycznie nie ma kontaktu z ojcem.
4. Ciekawy jestem, jak przedstawiałaś dziecku jego ojca, bo myślę sobie, że
gdyby dobrze, to nawet gdyby ojciec się nim nie interesował, to dziecko by
za ojcem tęskniło. A może nawet tęskni, tylko czuje, że bycie z ojcem jest
nierealne i znając Twoje nastawienie do ojca ukrywa to.
5. A może też jest tak, że ojciec na tyle kocha swoje dziecko i zależy mu na
jego dobrze, że zdając sobie sprawę z braku szans na związek z Tobą chce,
żeby dziecko miało "normalną" rodzinę, żeby nie było szarpane z dwóch stron
i żeby żyło w przekonaniu że ma ojca, chociażby to był ojczym.
6. Czy próbowałaś i zrobiłaś wszystko, co mogłaś, żeby ułożyć swoje życie z
ojcem dziecka ? Dać dziecku ojca prawdziwego, a nie zastępczego.
7. Jakbyś się czuła, gdyby Twoje dziecko wychowywała żona ojca dziecka,
jakaś wspaniała kobieta, która przekazuje mu wartości życia, wspaniale
wychowuje i kocha całym sercem?

Robert