Z pamiętnika internauty.
Własność: 'Maluch'
Wpis z dnia 22-09-2008:

> A ja na pytanie o właściciela telefonu lub jak pytają po nazwisku
> odpowiadam, że nie ma. Na kolejne pytanie: kiedy mogą zastać? Odpowiadam, że
> za kilkanaście lat, ale jak będzie grzeczny, to może wyjdzie trochę
> wcześniej. I mam spokój.

Dobrze działa też totalny absurd w stylu Monthy Pythona:
- Dzień dobry, dzwonię w sprawie rachunku telefonicznego - czy chciałby pan
płacić niższe rachunki?
- Oczywiście, że kupiłem ziemniaki. Całe 2 kilo.
- Przepraszam, dzwonię w sprawie telefonu.
- No przeciez mówię, że naprawiłem już ten rower.
- Chyba się nie rozumiemy...
- No, ten wczorajszy film był świetny.

Najfajniesze jest to, jak nie bardzo wiedzą, czy próbować sięz wariatem
dogadać czy jednak wycofać się już z tej żenującej pogawędki :)

Ale najlepszą metodą jak na razie jest po pierwszym słowotoku wyraźne
powiedzenie: "Dziękuję, nie jestem zainteresowany", a potem na każde
kolejne kłapanie dziobem głośne i dość agresywne powtarzanie tego samego
pytania: "Czy Pan/i usłyszał/a i zrozumiał/a co przed chwilę
powiedziałem?!"
Zwykle przy drugim powtórzeniu następuje z ich strony kapitulacja.


--
TomaSz.
http://www.kociezycie.net