W dniu 11.11.2024 o 14:43, J.F pisze:
>> Gwarantuję, że potrafimy. Po prostu nie każde niedoręczenie jest
>> oszustwem, ale tego pojąć nie potrafisz.
> Ja tam pojmuje.
> Ale jak chcecie "potrafić", skoro nie chcecie się w ogóle zająć
> sprawą, tylko jak piszesz - od razu na kupkę "do umorzenia".

Nie piszę, że się na kupkę odkłada. Zwracam uwagę, że czasem jest
oszustwem, a czasem nie. Resztę dorobiliście sobie sami i ofiarnie z tym
walczycie. Jeśli ktoś wysyła wniosek o przesłuchanie sprzedającego, to
raczej nie planuje stawiania zarzutów. Nie planuje, bo wówczas to
przesłuchanie nie ma sensu. Ma sens, jak planuje umorzenie postępowania,
bo ładnie to wygląda, że nawet jakiegoś świadka przesłuchano.

> Bo może to ten jeden z tysiąca przypadków, gdy nie jest to oszustwo.

Taż piszę, że to się robi w oparciu o dane od takiego ALLEGRO
przykładowo. Tylko to robi jednostka, na której terenie działa oszust.
Ponieważ nie można prowadzić dwóch postępowań, to w praktyce trzeba
poczekać, jak te jednostki które dostały zawiadomienia o oszustwie
umorzą postępowania albo odmówią wszczęcia. Potem wszczyna się
ewentualnie swoje i ściąga materiały z tamtych postępowań, choć częściej
prościej przesłuchać pokrzywdzonych.

Natomiast nadal owo oszustwo musi z czegoś wynikać, a nie z samego
faktu, ze ktoś paczki nie dostał. Może wynikać z faktu, że sprzedający
nie wysyła w ogóle paczek - przykładowo. Może wynikać z tego, ze
sprzedającego wprost nie ma. nie ma, bo posłużono się przejętym kontem,
albo założono nowe na lipne dane, albo jeszcze czasem jest tak, że ktoś
znalazł pracę w Internecie polegającą na handlu cudzym towarem. I taka
osoba się ne zastanowi, czemu ma założyć konto na swoje, a nie
pracodawcy konto. Potem kupujący płaci pracownikowi, a ten po
zostawieniu sobie prowizji płaci pracodawcy. Po pewnym czasie okazuje
się, ze towar nie doszedł i problem ma pracownik, bo pracodawca jest
nienamierzalny.

Rzecz w tym, jak udowodnić, że ów pracodawca w ogóle istniał. Bo czasem
pracownik sobie to wymyśla.
--
(~) Robert Tomasik