Shrek <...@w...pl> napisał(-a):

> Bez jaj - naprawdę
> kwestionujecie że oboje (nie obaj) rodzice są ważni dla prawidłowego
> procesu wychowania człowieka?

Opowiadaj o swoich badanich.


Dobrostan psychiczny

Badania pokazują, że dobrostan psychiczny dzieci wychowywanych przez pary
jednopłciowe jest taki sam jak dzieci par
heteroseksualnych[10][6][13][120][126][194] lub nawet lepszy, przynajmniej w
niektórych aspektach[1][17][11][195]. Potomstwo nieheteroseksualnych rodziców
rozwija się prawidłowo w zakresie funkcjonowania emocjonalnego[10], rozwoju
behawioralnego i rozwoju osobowości[12][18][123][124][196]. Nastoletnie dzieci
par lesbijskich nie różnią od nastoletnich dzieci par różnopłciowych pod
względem poziomu lęku, ADD/ADHD, depresji, poczucia własnej wartości i
częstości używania tytoniu, alkoholu czy marihuany[6][13][197].

Rozwój poznawczy

Dzieci wzrastające w rodzinach homoseksualnych nie różnią się od dzieci z
rodzin heteroseksualnych pod względem rozwoju
poznawczego[17][12][61][126][196]. Jedno z badań, przeprowadzone w Wielkiej
Brytanii, wykazało, że 6-letnie dzieci lesbijek postrzegały się jako mniej
poznawczo i fizycznie sprawne od swoich rówieśników, ale ta różnica zniknęła,
gdy dzieci osiągnęły 12. rok życia[11].

Rozwój społeczny

Obawy, że dzieci wzrastające w związkach homoseksualnych będą odrzucone przez
pozostałe dzieci lub izolowane w jednopłciowych społecznościach gejowskich lub
lesbijskich, nie znajdują oparcia w danych naukowych[18]. Rozwój społeczny
dzieci par jednopłciowych jest podobny do rozwoju potomstwa par
heteroseksualnych[10][12][13][18][125]. Dzieci wychowywane przez lesbijki nie
różnią się od swoich rówieśników pod względem przestępczości, liczby
przyjaciół, jakości relacji z rówieśnikami i czasu spędzanego z przyjaciółmi.
Część badań wskazuje, że te dzieci częściej doświadczają dokuczania lub
znęcania się ze strony rówieśników, a inne, że nie ma różnic w tym aspekcie
między nimi a dziećmi z rodzin heteroseksualnych[1][6][13][18][19][120]. Według
niektórych badań dzieci matek lesbijek okazały się być bardziej tolerancyjne,
empatyczne, werbalne, kontaktowe, a mniej agresywne i dominujące od dzieci
wychowywanych przez heteroseksualnych rodziców[1][11][124][196].

Seksualność i relacje partnerskie

Niewiele jest danych na temat wpływu orientacji seksualnej rodziców na
tożsamość seksualną dzieci[1][11][187]. Badania dotyczące seksualności i
relacji partnerskich przeprowadzono na nastoletnim i dorosłym potomstwie
rodziców należących do mniejszości seksualnych[6][18][188]. Wynika z nich, że
dzieci wychowywane przez gejów i lesbijki nie wyrastają częściej na osoby
homoseksualne i zdecydowana większość z nich jest
heteroseksualna[10][17][6][18][120][126]. Wykazały one też, że dzieci lesbijek,
szczególnie córki, mają bardziej elastyczne podejście do własnej seksualności,
częściej angażują się w zachowania i relacje homoseksualne lub są bardziej
otwarte na taką możliwość[1][11][7][61][120][197]. Nie stwierdzono natomiast
różnic między potomstwem homoseksualnych matek a rówieśnikami w zakresie
zaangażowania w związek i czerpanej z niego satysfakcji[188].

Nastoletnie dzieci par lesbijskich nie różnią się od swoich rówieśników pod
względem liczby partnerów seksualnych i prawdopodobieństwa kontaktu płciowego,
zajścia w ciążę, zostania ojcem czy ryzyka zarażenia się chorobą przenoszoną
drogą płciową. Wiek inicjacji seksualnej tych dzieci jest, według różnych
badań, taki sam albo późniejszy niż w przypadku ich rówieśników[7][13][19].