Utrata obywatelstwa polskiego

Przeczytaj także: Poświadczenie obywatelstwa polskiego - zasada równego traktowania

Jeżeli wniosek o wyrażenie zgody na zrzeczenie się obywatelstwa polskiego obejmuje małoletnie dziecko, należy dodatkowo dołączyć:

• odpis skrócony aktu urodzenia dziecka wydany przez polski urząd stanu cywilnego,
• dokument o wyrażeniu (przed właściwym miejscowo wojewodą lub konsulem RP) zgody drugiego z rodziców na utratę przez dziecko obywatelstwa polskiego (gdy o zrzeczenie się obywatelstwa polskiego ubiega się tylko jedno z rodziców, a drugie jest obywatelem polskim),
• pisemną zgodę dziecka na nabycie przez nie obywatelstwa polskiego (jeżeli dziecko objęte wnioskiem ukończyło 16 lat),
• pisemne oświadczenie opiekuna (prawnego) dziecka o wyrażeniu zgody na utratę przez dziecko obywatelstwa polskiego, złożone przed właściwym wojewodą lub konsulem RP (jeśli wniosek dotyczy dziecka pozostającego pod opieką).

Osoba, która traci jedyne obywatelstwo, staje się apatrydą, czyli bezpaństwowcem. Jej sytuacja prawna jest niekorzystna – nie posiada praw obywatelskich, nie przysługuje jej szczególna ochrona ze strony żadnego państwa. Nie może korzystać z dowodu tożsamości uprawniającego do przemieszczania się między państwami. Po I wojnie światowej bezpaństwowcom wydawany był dokument pełniący funkcję paszportu, nazywany paszportem nansenowskim. Obecnie prawodawstwa wielu krajów przewidują ochronę przed bezpaństwowością, przyznając apatrydom status zbliżony do statusu własnych obywateli.

Źródło: Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej; Ustawa z dnia 15 lutego 1962 roku o obywatelstwie polskim z późniejszymi zmianami; Rozporządzenie Prezydenta RP z dnia 14 marca 2000 r. w sprawie szczegółowego trybu postępowania w sprawach o nadanie lub wyrażenie zgody na zrzeczenia się obywatelstwa polskiego oraz wzorów zaświadczeń i wniosków.

Agnieszka Banasik