Urlop ojcowski zaraz po macierzyńskim?

Przeczytaj także: Urlop macierzyński a oddanie dziecka do adopcji

Przypomnijmy, prawo do urlopu zwanego zwyczajowo tacierzyńskim przysługuje świeżo upieczonym ojcom na podstawie regulacji zawartej w art. 182³ K.p., wprowadzonej ustawą z 6 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy – Kodeks pracy oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 227, poz. 1654).

W myśl powołanego przepisu, pracownik-ojciec wychowujący dziecko ma prawo do urlopu ojcowskiego w wymiarze 2 tygodni, nie dłużej jednak niż do ukończenia przez dziecko 12 miesiąca życia. Koniecznie należy jednak podkreślić, że wspomniany wymiar urlopu będzie przysługiwać zatrudnionym dopiero od 2012 r. W latach 2010-2011 panowie mogą liczyć jedynie na 7 dni z maluchem.

Aby urlop ojcowski stał się faktem, pracownik- ojciec musi wystosować wniosek, który powinien trafić do rąk pracodawcy nie później niż 7 dni przed rozpoczęciem korzystania z urlopu. Wniosek podwładnego jest wiążący, co w praktyce oznacza, że szef zobligowany jest go uwzględnić.

Omawiany tu urlop można wykorzystać w dowolnym czasie. Żaden z przepisów nie stanowi, iż należy to zrobić bezpośrednio po urlopie macierzyńskim, z którego korzystała matka dziecka. A zatem pracodawca, o którym mowa we wstępie jest w błędzie- pracownik ma prawo wnioskować o urlop, pomimo że od zakończenia urlopu macierzyńskiego jego partnerki upłynęło już kilka tygodni. Najważniejsze bowiem jest to, że dziecko nie ukończyło jeszcze 1 roku życia.

Podkreślenia wymaga również, że podczas urlopu tacierzyńskiego pracownik- ojciec może ze spokojną głową poświęcić się nowemu członkowi rodziny, ponieważ nie musi obawiać się ani o pieniądze, ani też o utratę posady. W okresie przypadającym na urlop zatrudnionemu przysługuje bowiem:

• zasiłek macierzyński (por. art. 29 ust. 5a ustawy z 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (Dz. U. Nr 60 poz. 636 ze zm.),
• ochrona trwałości stosunku pracy na zasadach wynikających z art. 177 K.p. (por. art. 182³ § 3 K.p.