Piotr [trzykoty] pisze:
>> A po co sprawdzać? Ratuje się dopóki można, a nie dopóki odnajdzie
>> się 10 osób, bo tyle jest zameldowanych.
>
> No jasne że ratuje się póki można i zakłada najgorszy wariant, że było
> więcej. Ale jak wiesz, które osoby potencjalnie mogły tam się znajdować
> to ułatwia to zadanie, przynajmniej wobec części ofiar. Jak z 30
> zameldowanych 28 się odnalazło i stoi obok prowadzącego akcję, a wciąż
> brakuje konkretnych 2 to można ich poszukać pod adrsami osób
> spokrewnionych lub w pracy, rozpytać czy pojechali na wakacje czy poszli
> do domu, który się zawalił.

A ewentualnych niezameldowanych gości można pogrzebać żywcem?


> Nie jestem zwolennikiem meldunku w dzisiejszej postaci. Zamiast brnąć w
> takie cząskowe i chaotyczno-radykalne rozwiązania, powinno się sprawę
> rozwiązać systemowo (cały problem przetwarzania adresów przed organy
> administracji). Zamiast meldunku-proste zgłoszenie adresu, w jednym
> miejscu. Gmina/miasto nadaje się do tego najlepiej, bo są najbliżej
> obywatela, dotyczą każdego bez względu czy ma auto, łódkę i czy płaci
> podatki, ma już wydziały spraw obywatelskich, musi i tak przygotować
> listy uprawnionych do głosowania, istnieje komputerowy system ewidencji.
> O tym nikt nie pomyślał.

Najlepiej każdemu wszczepić czipa z GPS - wówczas na pewno będzie
wiadomo czy jest w tym zawalonym budynku, czy nie. O to chodzi?

--
Liwiusz