Olgierd pisze:

> Zaś o tym, o czym piszesz -- aż muszę poszukać. Generalne określenie
> adresata normy warunkiem normatywności... Jeśli przez normę indywidualną
> rozumieć tylko indywidualne rozstrzygnięcie (a więc np. decyzja
> administracyjna), to jasne. Ale jeśli normą indywidualną nazywać n.
> kierowaną do konkretnego adresata, to już się tak nie da.

BTW: indywidualna norma postępowania może wynikać nie tylko z decyzji
administracyjnej. Innym dobrym przykładem jest akt mianowania kogoś na
określone stanowisko.

> Ale widzę, że faktycznie warto odkopać stare sprawy i sobie odświeżyć.

Tak na dobry początek wkleję Ci fragment post. TK U 5/94

Przyjęte przez TK kryterium oceny normatywności aktu, odwołuje się do
występujących w teorii prawa poglądów dotyczących koniecznych cech normy
prawnej.
Zgodnie z przeważającymi poglądami tymi cechami różniącymi normy prawne
od innych
reguł społecznych są m.in. ich generalny i jednocześnie abstrakcyjny
charakter.
Cecha generalności dotyczy tej części normy prawnej, którą określa się
jako hipotezę
(określenie adresata a także warunków zastosowania normy) i zobowiązuje
organ
prawotwórczy do takiego konstruowania normy, w której adresat, jak
również okoliczności
zastosowania normy będą określone rodzajowo a nie indywidualnie. Adresat
winien być
określony jako element klasy podmiotów wyodrębnionych ze względu na
określoną cechę lub
cechy.

Warto przeczytać także dalej, bo b. ciekawe :)

Inne orzeczenie ma sygnaturę U 22/97.

Z ciekawostek: w USA dopuszczalne są ustawy indywidualne. Wydano kiedyś
taką ustawę "For the relief of [nie pamiętam jak się gość nazywał],
która miała na celu tylko i wyłącznie uregulowanie sytuacji jakiegoś
kolesia, który znalazł się w pułapce prawnej.


--
kuba
www.fashioncorner.pl