>>Rrzecz w tym, że sędzia miał w d... prawo.
>
> Z tego co zrozumialem to ma on w d... dane orzeczenie SN. I ma do tego prawo
> :-)). Chociaz przez wzglad na poszanowanie godnosci funkcji sedziego nie
> powinien tego glosno wyrazic...

Meritum:

"Widziałem pismo pewnego sędziego, w którym "lub" było zinterpretowane
jako "i" - tzn. stwierdzał on, że musiały zajść obie okoliczności dla
ważności czynności, chociaż ze słowa "lub" zawartego w ustawie wynika,
że wystarczyła jedna."

Uzasadnienie zmiany spójnika "lub" na "i":

"W uzasadnieniu użyto zwrotu, że wniosek powoda odwołuje sie do "zbędnie
perfekcyjnej interpretacji normy prawnej".

(powód napisał, że zrobił "A", więc mu się należy)

Następnie:

"Strona podparła się orzeczeniem SN, na co ów sędzia w formie ustnego
komentarza oświadczył, że orzeczenia SN ma w d... "

Być może uzyłem skrótu myślowego - wydawało mi sie oczywiste, że strona
nie mogła odwołać się do wyroku SN, zanim znała wyrok z uzasadnieniem -
trudno przytaczać argument przeciwny do rozstrzygnięcia, które nie jest
znane.

pacjent: - chcę "A"
sąd: - "A" nie można , bo...
pacjent: - mozna, bo ustawa, bo SN,...
sąd: - mam to w d...

Pzdr: Catbert, EHRM