Przywrócenie do pracy a powierzenie innej pracy

Przeczytaj także: Czasowe powierzenie innej pracy

Stosownie do art. 45 § 1 K.p., w razie ustalenia, że wypowiedzenie umowy na czas nieokreślony jest bezzasadne lub narusza przepisy o wypowiadaniu umów o pracę, sąd pracy- stosownie do żądania pracownika- orzeka o bezskuteczności wypowiedzenia, a gdy umowa została już rozwiązana- o przywróceniu do pracy na poprzednich warunkach lub odszkodowaniu.

„Przywrócenie do pracy na poprzednich warunkach” oznacza, że pracodawca zobligowany jest zapewnić pracownikowi zatrudnienie na takim samym stanowisku, jakie piastował uprzednio, możliwość wykonywania takiej samej pracy oraz wynagrodzenie zgodne z obowiązującym w zakładzie pracy taryfikatorem wynagrodzeń lub regulaminem (por. wyrok SN z 24 października 1997 r., I PKN 326/97, OSNAPiUS 1998, Nr 15, poz. 454). Co więcej, w opinii SN, przywrócenie na inne stanowisko jest niedopuszczalne (por. wyrok z 29 lipca 1997 r., I PKN 217/97, OSNAPiUS 1998, Nr 11, poz. 324).

Nie należy jednak zapominać, że w wyjątkowych okolicznościach pracodawca uprawniony jest powierzyć pracownikowi inną pracę niż umówiona i to bez konieczności wręczania wypowiedzenia zmieniającego (art. 42 § 4 K.p.). Jest to możliwe w razie wystąpienia uzasadnionych potrzeb pracodawcy, przy czym okres powierzenia innej pracy nie może przekroczyć 3 miesięcy w roku kalendarzowym a pensja zatrudnionego w żadnym wypadku nie może ulec obniżeniu. Ponadto nowe obowiązki muszą odpowiadać kwalifikacjom, którymi legitymuje się zatrudniony.

Biorąc pod uwagę, że na mocy orzeczenia sądu stosunek pracy między stronami został wznowiony, pracodawca ma prawo stosować wszelkie rozwiązania, które udostępnia mu Kodeks pracy. Jeżeli spełni ustawowe przesłanki, to bez wątpienia może również czasowo powierzyć przywróconemu pracownikowi inną pracę niż określona w umowie. W takiej sytuacji zarzut niezastosowania się do postanowień sądu (przywrócenie na dotychczasowe stanowisko) jest bezzasadny- postępowanie pracodawcy mieści się w granicach przysługujących mu uprawnień.

Jeżeli więc pracodawca zamierza przenieść pracownika na inne (odpowiadające kwalifikacjom zatrudnionego) stanowisko, na okres nie dłuższy niż 3 miesiące, nic nie stoi na przeszkodzie, aby tak uczynił. Nie ma również wątpliwości, że w omawianym przypadku po stronie szefa wystąpiły „uzasadnione potrzeby”- nagły wzrost zamówień może wpłynąć dodatnio na kondycję ekonomiczną firmy.

W tym aspekcie warto przytoczyć wyrok z 18 kwietnia 2000 r. (PKN 602/99), w którym SN uznał, że pracodawca wykonując wyrok o przywróceniu do pracy na poprzednich warunkach, ma prawo powierzyć pracownikowi inną pracę niż określona w umowie o pracę (art. 42 § 4 K.p.), jeżeli wykonywanie pracy na stanowisku zajmowanym przed rozwiązaniem stosunku pracy jest nie możliwe ze względów organizacyjnych.