Stan faktyczny: Pracodawca (prokuratura okręgowa w C.) ustalił z Mirosławem Sz. ustnie, że podpiszą umowę o pracę na czas określony od 8 grudnia 2008 r. do 30 czerwca 2009 r. "z kodeksowym okresem wypowiedzenia". Umowa ta została zawarta 8 grudnia 2008 r. Dnia 9 grudnia 2008 r. pracownik otrzymał zaś od pracodawcy pismo zatytułowane "Informacja", które określało m.in. długość okresu wypowiedzenia umowy o pracę (zapisano już wyraźnie, że są to 2 tygodnie).

Dnia 23 marca 2009 r. Mirosław Sz. otrzymał wypowiedzenie umowy z zachowaniem dwutygodniowego okresu wypowiedzenia. Pracownik odwołał się jednak do sądu pracy, żądając odszkodowania. Uznał, że z treści umowy o pracę nie wynikało wprost, że może być ona rozwiązana za dwutygodniowym wypowiedzeniem.

Uzasadnienie SN: Sąd Najwyższy oddalił żądanie pracownika. Przypomniał, że forma pisemna umowy o pracę (jej poszczególnych postanowień) nie jest zastrzeżona w Kodeksie pracy pod rygorem nieważności. A zatem ważne są nie tylko pisemne ustalenia stron, ale również uzgodnienia dokonane w innej formie (także ustnej) ujawniającej ich wolę w sposób dostateczny.

Jeśli więc sąd pracy ustalił na podstawie dowodu ze świadków, że strony ustnie uzgodniły zastrzeżenie możliwości rozwiązania terminowej umowy o pracę (dłuższej niż 6 miesięcy) za dwutygodniowym wypowiedzeniem, to takie uzgodnienie było ważne i skuteczne.


www.KadryOnline.pl - Serwis specjalistów ds. personalnych. Praktyczne wskazówki dotyczące prawa pracy, najświeższe interpretacje przepisów, informacje o zmianach prawnych, bezpłatne biuletyny e-mailowe.