Umowa na czas wykonania określonej pracy a wypowiedzenie

Przypomnijmy, zgodnie z art. 25 § 1 K.p., umowę o pracę można zawrzeć:

• na czas nieokreślony,
• na czas określony,
• na czas wykonywania określonej pracy,
• na zastępstwo pracownika w czasie jego usprawiedliwionej nieobecności w pracy.

Umowa na czas wykonania określonej pracy w istocie stanowi odmianę umowy na czas określony. Jest także umową terminową, przy czym szczególnego podkreślenia wymaga, że zgodnie z art. 30 § 1 pkt 5 K.p. stosunek pracy z takiej umowy ustaje w sposób automatyczny wraz z nadejściem dnia ukończenia pracy, dla której wykonania ją zawarto. Nie jest tu więc potrzebne składania żadnych dodatkowych oświadczeń woli.

Niewątpliwym minusem dla pracodawcy jest brak przepisów, które zezwalałyby na wcześniejsze wypowiedzenie umowy zawartej na czas wykonania określonej pracy- w jej treści nie ma zatem miejsca dla klauzuli dopuszczającej jej przedterminowe rozwiązanie za wypowiedzeniem. W piśmiennictwie wskazuje się, że taka możliwość stałaby w sprzeczności z celem, dla którego zawiera się tego rodzaju umowę.

Niekiedy jednak wypowiedzenie umowy zawartej na czas określonej pracy staje się dopuszczalne. Wcześniejsze rozwiązanie takiej umowy możliwe jest w przypadku ogłoszenia likwidacji lub upadłości zakładu pracy. W takiej sytuacji każda ze stron stosunku pracy może rozwiązać ją za dwutygodniowym wypowiedzeniem (por. art. 41¹ § 2 K.p.). Podobnie dzieje się w przypadku zwolnień grupowych.

Wzmiankowany we wstępie pracodawca nie może wypowiedzieć umowy zawartej na czas wykonania określonej pracy, powołując się na perspektywę długiej nieobecności chorującego pracownika. Może jednak spróbować rozwiązać ją wcześniej na podstawie porozumienia stron- w takim trybie rozwiązywania umów o pracę ustawodawca nie przewidział żadnych ograniczeń.

Próba wypowiedzenia umowy na czas wykonania określonej pracy w innych przypadkach niż wskazane powyżej może okazać się dla pracodawcy brzemienna w skutkach. Jeżeli bowiem wypowiedzenie takiej umowy następuje z naruszeniem przepisów, to pracownikowi przysługuje odszkodowanie w wysokości wynagrodzenia za czas, do upływu którego umowa miała trwać, nie więcej jednak niż za 3 miesiące (por. art. 50 § 3-4 K.p.).