Zgodnie z art. 64 ustawy z 26 stycznia 1982 r.- Karta Nauczyciela, prawo do wydłużonego urlopu mają nauczyciele. W ich przypadku wymiar urlopu odpowiada długości ferii zimowych i letnich, a w szkołach, w których nie są one przewidziane- 35 dni.

Z podobnego przywileju korzystają również nauczyciele akademiccy, którym przysługuje 36 dni urlopu w okresie wolnym od zajęć dydaktycznych (art. 133 ustawy z 27 lipca 2005 r.- Prawo o szkolnictwie wyższym). Taki sam wymiar urlopu dotyczy pracowników naukowych i badawczo- technicznych zatrudnionych na stanowisku głównego specjalisty badawczo- technicznego jednostek badawczo- rozwojowych (art. 61 ustawy z 25 lipca 1985 r. o jednostkach badawczo- rozwojowych) oraz pracowników naukowych PAN (art. 78 ustawy z 25 kwietnia 1997 r. o Polskiej Akademii Nauk).

Dodatkowe 6 dni urlopu po 10 latach pracy i 12 dni po 15 latach przysługuje sędziom (art. 92 § 1 ustawy z 27 lipca 2001 r.- Prawo o ustroju sądów powszechnych) oraz prokuratorom (art. 52 ustawy z 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze).

Raz na 2 lata prawo do 10 dni dodatkowego urlopu zyskują również pracownicy socjalni, zatrudnieni w ośrodku pomocy społecznej lub w powiatowym centrum pomocy rodzinie, w którego gestii leży praca socjalna oraz przeprowadzanie wywiadów środowiskowych. Z uprawnienia tego mogą skorzystać jednak jedynie ci, którzy nieprzerwanie i faktycznie przepracowali na tym stanowisku co najmniej 5 lat (art. 121 ust. 3 ustawy z 12 marca 2003 r. o pomocy społecznej).

6 dni suplementarnego urlopu po 10 latach pracy i 12 dni po 20 latach otrzymują pracownicy NIK wykonujący lub nadzorujący czynności kontrolne (art. 79 ustawy z 23 grudnia 1994 r. o Najwyższej Izbie Kontroli) oraz członkowie personelu dyplomatyczno- konsularnego (art. 34 ust. 1 ustawy z 27 lipca 2001 r. o służbie zagranicznej).

Ponadto członkowie służby zagranicznej mają również prawo do dodatkowych 5 dni urlopu rocznie w okresie służby w placówce zagranicznej, której siedziba mieści się w miejscu o klimacie szczególnie szkodliwym dla zdrowia (art. 34 ust. 2 ustawy z 27 lipca 2001 r. o służbie zagranicznej).

Szczególnie traktowani są również pracownicy młodociani, którym, w myśl art. 205 K.p., przysługuje 12 dni urlopu wypoczynkowego po 6 miesiącach pracy i 26 dni po 12 miesiącach.

Korzystniejsze uprawnienia urlopowe należy zagwarantować inwalidom wojennym pozostającym w zatrudnieniu- ta grupa korzysta z 10 dodatkowych dni urlopu, pod warunkiem jednak, że ogólny jego wymiar nie przekracza 26 dni w ciągu roku (art. 19 ustawy z 29 maja 1974 r., o zaopatrzeniu emerytalnym inwalidów wojennych i ich rodzin).

Bez żadnych ograniczeń dodatkowe 10 dni urlopu otrzymują natomiast kombatanci i osoby represjonowane ( art. 10 ustawy z 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego).

Ostatnią grupą, którą należy tu wymienić są niepełnosprawni o znacznym lub umiarkowanym stopniu niepełnosprawności. Pracodawca winien jest im udzielić, podobnie jak w przypadku inwalidów wojennych, dodatkowych 10 dni wolnych od pracy, o ile wymiar urlopu nie przekracza w ich przypadku 26 dni (art. 19 ustawy z 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych).

Szczególne przepisy, na podstawie których pracownicy zyskują prawo do zwiększonego wymiaru urlopu wypoczynkowego, nie regulują sposobu jego udzielania. Nic nie stoi zatem na przeszkodzie, aby był on udzielany osobno bądź łącznie z urlopem podstawowym, dzielony na części czy wykorzystywany od razu całościowo.

Urlop w zwiększonym wymiarze pracownik może wykorzystać nie wcześniej niż w dniu, w którym nabywa prawo do urlopu wypoczynkowego w wymiarze podstawowym. Należy przy tym uwzględnić, że w odniesieniu do suplementarnych urlopów znajdują zastosowanie przepisy Kodeksu Pracy dotyczące planowania urlopów, ekwiwalentu za urlop oraz urlopu w wymiarze proporcjonalnym.