Zdaniem Sądu Najwyższego:

Sąd Najwyższy rozpatrywał niedawno sprawę głównej księgowej w firmie, której jednak powierzono także obowiązki kadrowo-płacowe. W ramach obowiązków kadrowo płacowych powstały jej liczne nadgodziny (m.in. w związku z wdrażaniem nowego systemu komputerowego). Pracodawca nie rekompensował jej tych nadgodzin argumentując, że głównej księgowej - jako pracownikowi zarządzającemu - nie należy się taka rekompensata. Pracownica prosiła pracodawcę o zatrudnienie dodatkowych pracowników do pomocy, a w końcu zażądała rekompensaty za nadgodziny. Na tym tle doszło do sporu, który rozstrzygnął dopiero Sąd Najwyższy. Uznał on, że rekompensata godzin nadliczbowych w tym przypadku pracownicy przysługuje, ponieważ nadgodziny te powstały nie w związku z jej pracą głównego księgowego, lecz w związku z wykonywaniem zadań kadrowo-płacowych. A zatem nadgodziny nie wiązały się z pracą na stanowisku kierowniczym i powinny być zrekompensowane (wyrok SN z 8 marca 2011 r., II PK 221/10).

Ze stanu faktycznego sprawy nie wynika, jakoby pracownica miała wyraźnie wyodrębnione oba stanowiska (np. 2 odrębne umowy o pracę). A zatem należy uznać, że jeśli pracownik zarządzający zakładem (np. główny księgowy) ma powierzone - choćby bez formalnego wyodrębnienia - jakieś inne obowiązki (niezwiązane z jego kierowniczym stanowiskiem osoby zaradzającej, to za nadgodziny wypracowane w czasie takiej dodatkowej pracy należy mu się rekompensata.

Podstawa prawna:

• art. 128 § 2 pkt 2, art. 131 § 1, art 151 § 3, art. 1514 Kodeksu pracy

www.KadryOnline.pl - Serwis specjalistów ds. personalnych. Praktyczne wskazówki dotyczące prawa pracy, najświeższe interpretacje przepisów, informacje o zmianach prawnych, bezpłatne biuletyny e-mailowe.