Przypomnijmy, obowiązek poddania pracownika kontrolnym badaniom lekarskim wynika z przepisu art. 229 § 2 K.p. Powodem, dla których takie badania stają się konieczne jest powrót zatrudnionego do firmy po niezdolności do pracy trwającej dłużej niż 30 dni, spowodowanej chorobą. Celem wymaganej kontroli lekarskiej jest ustalenie, czy rekonwalescent jest w pełni zdolny do podjęcia obowiązków zawodowych na dotychczas zajmowanym stanowisku.

Pracodawca nie może dopuścić do pracy podwładnego, który nie legitymuje się aktualnym orzeczeniem lekarskim potwierdzającym brak przeciwwskazań do pracy na określonym stanowisku (art. 229 § 4 K.p.). Jeżeli zatem pracownik po przedłużającej się chorobie wraca do pracy, to kwestią priorytetową staje się skierowanie go na badania kontrolne.

Odmienny stan pracownicy nic tu nie zmienia, podobnie jak fakt, że wykonała już ona badania na własną rękę- pracodawca nie jest zwolniony z obowiązku nałożonego na niego przez ustawodawcę w art. 229 § 2 K.p., tym bardziej, że zatrudniona nie dysponowała żadnym zaświadczeniem stwierdzającym jej obecny stan zdrowia.

Szef nie może zatem uwierzyć podwładnej na słowo i dopuścić ją od razu do pracy. Jest zobligowany wystawić jej skierowanie na badania kontrolne, które powinno czynić zadość wymogom określonym w rozporządzeniu MZiOS z 30 maja 1996 r. w sprawie przeprowadzenia badań lekarskich pracowników, zakresu profilaktycznej opieki zdrowotnej nad pracownikami oraz orzeczeń lekarskich wydawanych do celów przewidzianych w Kodeksie pracy (Dz. U. Nr 69, poz. 332 ze zm.), a w związku z tym zawierać:

• określenie rodzaju badania profilaktycznego, jakie ma być wykonane (w tym przypadku chodziło o badanie kontrolne),
• określenie stanowiska pracy, na którym pracownica jest zatrudniona,
• informacje o występowaniu na stanowisku czynników szkodliwych dla zdrowia lub warunków uciążliwych oraz aktualne wyniki badań i pomiarów czynników szkodliwych dla zdrowia, wykonanych na tym stanowisku.

Dopiero wówczas, gdy pracownica uda się ze skierowaniem do lekarza, uzyska wymagane orzeczenie lekarskie o braku przeciwwskazań do podjęcia pracy i przedstawi je szefowi, ten może dopuścić ją do ponownego wykonywania obowiązków służbowych.

Warto przy tym przypomnieć, że obowiązkowi skierowania pracownika na badania kontrolne odpowiada pracownicza powinność w zakresie poddania się tym badaniom. Zdaniem SN (por. wyrok z 23 września 2004 r., I PK 541/03, OSNP 2005, Nr 7, poz. 94), odmowa poddania się kontrolnym badaniom lekarskim po długotrwałej chorobie uzasadnia niedopuszczenie pracownika do pracy bez zachowania prawa do wynagrodzenia, gdy wyłączną przyczyną tej odmowy są okoliczności leżące po stronie pracownika.