Chory pracownik musi przenieść się do innej pracy

Stwierdzenie u pracownika objawów wskazujących na powstawanie choroby zawodowej komplikuje nieco jego sytuację w firmie. Bez wątpienia może okazać się również kłopotliwe dla samego pracodawcy, który w takim przypadku- na podstawie orzeczenia lekarskiego- jest zobligowany, w terminie i na czas określony w tym orzeczeniu, przenieść pracownika do innej pracy, w której nie będzie on narażony na działanie szkodliwych czynników, które wywołały objawy chorobowe.

Jeżeli skutkiem przeniesienia do innej pracy jest obniżenie wynagrodzenia, pracownik nabywa uprawnienia do dodatku wyrównawczego przez okres nieprzekraczający 6 miesięcy.

Obowiązek przeniesienia podwładnego do innej pracy ze względu na wystąpienie u niego symptomów choroby zawodowej ma charakter bezwzględnie obowiązujący. W praktyce oznacza to, że pracodawca nie ma możliwości zwolnić się z niego nawet na mocy porozumienia z pracownikiem czy też na jego żądanie.

W uchwale z 28 sierpnia 1967 r. (I PR 256/67, OSNCP 1968, Nr 3, poz. 52) SN wyraźnie podkreślił, że przepisy w zakresie bhp mają chronić zdrowie i zdolność produkcyjną pracownika w interesie społecznym. Dlatego też, nawet rezygnacja zatrudnionego z ochrony swego zdrowia, wynikająca z chęci utrzymania wyższych zarobków, nie stanowi usprawiedliwienia dla dalszego zatrudnienia go na stanowisku, na którym jest on narażony na działanie szkodliwych dla jego zdrowia czynników. Przedstawiony pogląd liczy sobie wprawdzie ponad 40 lat, ale ciągle zachowuje swą aktualność.

Obecnie podkreśla się również (por. wyrok SN z 1 grudnia 1999 r., I PKN 425/99, OSNAPiUS 2001, Nr 8, poz. 263), że przeniesienie pracownika do innej pracy w trybie art. 230 K.p. należy traktować na równi z poleceniem służbowym. Odmowa jego wykonania może być natomiast uznana za ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków pracowniczych (art. 52 § 1 pkt 1 K.p.).

Co więcej, pracodawca, który pomimo przedstawienia mu orzeczenia lekarskiego, nie przeniesie pracownika do bezpiecznej pracy, naraża się na nieprzyjemne konsekwencje. Zgodnie bowiem z art. 283 § 1 K.p., osoba odpowiedzialna za stan bhp (pracodawca), a nie przestrzegająca przepisów lub zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, podlega karze grzywny od 1000 zł do 30000 zł.

Wobec powyższego zasadne jest zatem uznać, że przeniesienie pracownika do innej pracy, uzasadnione wystąpieniem objawów choroby zawodowej, leży tak w jego interesie, jak i w interesie zatrudniającego. W świetle obowiązujących przepisów porozumienie stron w kwestii niestosowania się do orzeczenia lekarskiego jest niedopuszczalne.