Sąd Najwyższy w wyroku z 3 marca 2005 r. I PK 263/04 stwierdził, że „Prowadzenie działalności konkurencyjnej po odmowie zawarcia umowy o zakazie konkurencji oraz pomimo sprzeciwu pracodawcy jest świadomym naruszeniem przez pracownika obowiązku dbałości o dobro zakładu (art. 100 § 2 pkt 4 KP) i może stanowić uzasadnioną przyczynę rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika (art. 52 § 1 pkt 1 KP).” w przedstawionym stanie faktycznym,

Jeśli założymy sytuację, w której kobieta, na stałe zatrudniona jest w piekarni, a podczas przebywania na urlopie wychowawczym pomaga w piekarni prowadzonej przez męża, znajdującej się w pobliżu głównego miejsca zatrudnienia i jednocześnie wykorzystuje kontakty z tego miejsca pracy, dopuszcza się rażącego naruszenia obowiązków pracowniczych. Pracownica podejmuje bowiem w konkurencyjnej do pracodawcy firmie jej męża. Zachowanie pracownicy polegające na wykorzystaniu informacji handlowych uzyskanych w związku z pracą, może być podstawą do rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia nawet w sytuacji przebywania na urlopie wychowawczym.

W przedstawionej powyżej sytuacji przeszkody nie stanowiłoby również to, że naruszanie obowiązków pracowniczych rozpoczęło się dawniej niż przed miesiącem. Określony w art. 52 § k.p. jednomiesięczny termin na rozwiązanie umowy, liczony od momentu uzyskania wiadomości o okolicznościach stanowiących podstawę do rozwiązania, w przypadku okoliczności trwających ciągle liczy się od zajścia ostatniego ze zdarzeń składających się na naruszenie (Wyrok Sądu Najwyższego - Izba Administracyjna, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z 1997-12-19, I PKN 443/97).

Odrębnym problemem jest obowiązek zgłoszenia do ubezpieczenia osoby świadczącej pracę, która jednocześnie korzysta z urlopu wychowawczego udzielonego przez innego pracodawcę.

Zgodnie z poglądem wielokrotnie prezentowanym w orzecznictwie Sądu Najwyższego, w tym w Uchwale Sądu Najwyższego - Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych z 23 maja 2006 (III UZP 2/06) „Osoby, które w okresie pobierania zasiłku macierzyńskiego lub urlopu wychowawczego pozostają w stosunku pracy i równocześnie prowadzą pozarolniczą działalność podlegają ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym z tytułu prowadzenia tej działalności (art. 6 ust. 1 pkt 5 w związku z art. 9 ust. 6 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, Dz.U. Nr 137, poz. 887 ze zm.).”

Art. 6 ust. 1 pkt 5 stanowi, że ubezpieczeniem emerytalnym i rentowym objęte są osoby prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą oraz osoby z nimi współpracujące. Małżonek osoby prowadzącej działalność gospodarczą jest uznawany za osobę współpracującą, jeżeli pozostaje z przedsiębiorcą we wspólnym gospodarstwie domowym i współpracuje przy prowadzeniu działalności (art. 8 ust. 11. ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych). W przedstawionym stanie faktycznym pracownica pomagająca mężowi w prowadzeniu działalności gospodarczej powinna zostać zgłoszona do ubezpieczeń społecznych przez męża.

Autor: Bartłomiej Atys, Radca prawny, Kancelaria Prawna Atys i Wspólnicy