Tryb konsultacji związkowej

Zgodnie z treścią art. 38 § 1 K.p., konieczność konsultacji wypowiedzenia umowy o pracę pojawia się tylko w przypadku, gdy zamiar zwolnienia dotyczy pracownika reprezentowanego przez związki zawodowe (tj. osoby, która skutecznie wnioskowała do organizacji związkowej o ochronę swych praw, albo też członka związków). Z całą stanowczością należy zatem stwierdzić, że związki nie muszą być informowane o zamiarze wypowiedzenia umowy pracownika, który nie jest ich członkiem i nie zwracał się do nich o ochronę (por. wyrok SN z 11 września 2001 r., I PKN 64/00, OSNP 2003, Nr 16, poz. 377).

Z powołanego przepisu wynika również, że obowiązek konsultacji występuje jedynie wówczas, gdy chodzi o wypowiedzenie umowy zawartej na czas nieokreślony. Stosowną formą dla zawiadomienia związków jest forma pisemna. Kategoryczny wymóg przedstawienia informacji na piśmie wyklucza dopuszczalność zastosowania innych sposobów poinformowania zakładowej organizacji związkowej (por. wyrok OSPiUS w Warszawie z 21 sierpnia 1975 r., I P 956/75, Sł. Prac. 1976, Nr 1, str. 44).

Istotne jest również to, że w treści informacji przekazywanej związkom musi znaleźć się miejsce dla podania przyczyn, które zdaniem pracodawcy uzasadniają rozwiązanie umowy o pracę, przy czym wystarczy , jeżeli określenie tych przyczyn jest wyczerpujące, konkretne i na tyle jasne, aby nie mogło zostać uznane za wieloznaczne. Przykładowy powód rozstania może stanowić np.:

• redukcja etatów (por. wyrok SN z 5 listopada 1979 r., I PRN 133/79, OSN 1980, Nr 4, poz. 177),
• likwidacja komórki organizacyjnej (por. uchwała poszerzonego składu SN z 15 grudnia 1992 r., I PZP 62/92, OSNCP 1993, Nr 4, poz. 51),
• brak możliwości zatrudnienia (por. wyrok SN z 3 listopada 1994 r., I PRN 77/94, OSNAPiUS 1995, Nr 2, poz. 24)
• istnienie przeciwwskazań lekarskich do wykonywania pracy na danym stanowisku.