Przypomnijmy, zgodnie z art. 29 § 1 K.p., umowa o pracę określa strony umowy, rodzaj umowy, datę jej zawarcia oraz warunki pracy i płacy. W szczególności chodzi tu o:

• rodzaj pracy,
• miejsce wykonywania pracy,
• wynagrodzenie za pracę odpowiadające rodzajowi pracy, ze wskazaniem składników wynagrodzenia,
• wymiar czasu pracy,
• termin rozpoczęcia pracy.

Termin rozpoczęcia pracy to dzień, w którym strony nawiązują stosunek pracy (por. art. 26 K.p.). Do nawiązania stosunku pracy w oparciu o jego podstawę (np. umowę o pracę, powołanie, mianowanie) dochodzi z chwilą, gdy pracownik faktycznie podejmie umówioną pracę. Absolutnie nie należy tego terminu utożsamiać z dniem podpisania umowy o pracę- nic nie stoi bowiem na przeszkodzie, aby strony ustaliły, że pracownik rozpocznie pracę dopiero za jakiś czas (np. za miesiąc, z dniem przedłożenia dyplomu wyższej uczelni, czy nawet za rok).

Co jednak, gdy w umowie o pracę- tak, jak stało się to w omawianej sytuacji- brak jest postanowień dotyczących terminu rozpoczęcia pracy przez pracownika? Odpowiedzi na to pytanie udziela przywołany już powyżej art. 26 K.p., zgodnie z którym w przypadku nieokreślenia w umowie terminu nawiązania pracy, stosunek pracy nawiązuje się w dniu zawarcia umowy. Brak terminu rozpoczęcia pracy stanowi zatem podstawę do uznania, że do nawiązania stosunku pracy doszło w dniu podpisania umowy o pracę. Od tego też momentu liczyć się będzie staż pracy w danej firmie.

W omawianym przypadku pracownik podjął swe obowiązki wraz z początkiem grudnia 2008 r. Gdyby pracodawca wskazał w umowie faktyczny termin rozpoczęcia pracy, to wówczas staż pracowniczy naliczany byłby od 1 grudnia 2008 r. W treści umowy o pracę zabrakło jednak miejsca dla określenia tej daty. W związku z tym należy przyjąć, że do nawiązania stosunku pracy doszło w momencie podpisania umowy, a więc 28 listopada 2008 r. Od tego też momentu powinien być naliczany staż, który wypracował pracownik w danej firmie.

Warto przy tym podkreślić, że konieczność ochrony, wynikającej z art. 26 K.p., powstała w praktyce zwłaszcza wobec niejasności co do ustalenia terminu faktycznego podjęcia pracy, które wynikały na tle niejednokrotnie przedłużających się wstępnych badań lekarskich.