Zobowiązania powyższe wynikają m.in. z tytułu:

• udzielenia gwarancji lub poręczeń,
• skutków toczącego się postępowania sądowego,
• zaniechania lub utraty zdolności do kontynuowania działalności, co jest związane ze szczególną wyceną aktywów i pasywów,
• przyszłych świadczeń pracowniczych,
• odroczonego podatku dochodowego

(art. 35 d ust. 1 ustawy o rachunkowości).

Decyzję o utworzeniu rezerwy podejmuje kierownik firmy lub osoba przez niego upoważniona, mając na uwadze najistotniejsze zasady rachunkowości, tj. przede wszystkim współmierność kosztów z przychodami oraz zasadę istotności.

Do świadczeń pracowniczych, na które w praktyce najczęściej tworzone są rezerwy, należą:

• odprawy emerytalne i rentowe,
• nagrody jubileuszowe,
• niewykorzystane urlopy.

Odprawy emerytalne i rentowe

Rezerwy na odprawy emerytalne i rentowe oraz nagrody jubileuszowe tworzone są jako obowiązkowe tylko wówczas, jeżeli obowiązek wypłaty tych świadczeń wynika z przepisów prawa, układu zbiorowego lub z umów o pracę. Jak wiecie, wypłata odpraw emerytalnych wynika z przepisów Kodeksu pracy. Rezerwy na odprawy emerytalne stanowią więc składnik wynagrodzenia pracowników, a zatem tworzy się je w ciężar kosztów działalności operacyjnej.

Uwaga!

Jeżeli w Waszej firmie zatrudnieni są głównie bardzo młodzi ludzie lub też nie ma pracowników, którzy w najbliższych latach nabędą prawo do świadczeń emerytalnych, to tworzenie takich rezerw jest zbędne.

Nagrody jubileuszowe

Nagrody jubileuszowe klasyfikowane są jako inne długoterminowe świadczenia pracownicze (MSR nr 19). Jeżeli jednak firma tworzy rezerwę na nagrody jubileuszowe, które zostaną wypłacone w następnym roku obrotowym, to są one klasyfikowane jako krótkoterminowe.