Tryb i zakres konsultacji, które pracodawca musi przeprowadzić w związku z zamiarem grupowego zwolnienia załogi, określa ustawa z 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania stosunków pracy z pracownikami z przyczyn niedotyczących pracowników, dalej: „ustawa” (Dz. U. Nr 90, poz. 844 ze zm.).

Konsultacje

Stosownie do art. 2 ust. 2 ustawy, konsultacje powinny dotyczyć w szczególności możliwości uniknięcia lub zminimalizowania rozmiaru zwolnienia grupowego oraz spraw pracowniczych związanych z tym zwolnieniem. Chodzi tu zwłaszcza o zastanowienie się nad szansami na przekwalifikowanie, przeszkolenie zawodowe i uzyskanie innego zatrudnienia przez zwalnianych pracowników.

W gestii pracodawcy leży przekazanie związkom zawodowym pisemnej informacji, której treść powinna określać (art. 2 ust. 3 ustawy):

• przyczyny zamierzonego grupowego zwolnienia,
• liczbę zatrudnionych pracowników i grupy zawodowe, do których oni należą,
• grupy zawodowe pracowników objętych zamiarem grupowego zwolnienia,
• okres, w ciągu którego nastąpi zwolnienie,
• proponowane kryteria doboru pracowników do grupowego zwolnienia,
• kolejność dokonywania zwolnień pracowników,
• propozycje rozstrzygnięcia spraw pracowniczych związanych ze zwolnieniem (jeżeli obejmują one świadczenia pieniężne, pracodawca jest obowiązany dodatkowo przedstawić sposób ustalania ich wysokości).

Powyższe informacje powinny trafić do związków zawodowych w terminie, który umożliwi im zgłoszenie propozycji dotyczących spraw określonych w art. 2 ust. 2 ustawy, a więc uniknięcia lub zniwelowania rozmiaru zwolnienia grupowego oraz spraw pracowniczych związanych z tym zwolnieniem. Pracodawca ma również obowiązek przekazać związkom inne informacje, które mogą mieć wpływ na przebieg konsultacji i treść porozumienia.

W przypadku, gdy na terenie firmy nie działa zakładowa organizacja związkowa, jej uprawnienia w zakresie konsultacji z pracodawcą przejmują przedstawiciele pracowników wyłonieni w trybie przyjętym w danym zakładzie pracy (art. 2 ust. 7 ustawy).