Ustawa określa formy, warunki i tryb udzielania przez Skarb Państwa instytucjom finansowym wsparcia przeznaczonego na przedsięwzięcia mające na celu utrzymanie płynności płatniczej. Instytucje, które, w myśl Ustawy, mogą być beneficjentami instrumentów wsparcia to: bank krajowy, spółdzielcza kasa oszczędnościowo-kredytowa, fundusz inwestycyjny, dom maklerski, krajowy zakład ubezpieczeń, fundusz emerytalny.
Ustawa przewiduje następujące formy wsparcia:

• gwarancje Skarbu Państwa (może być udzielona wyłącznie bankowi krajowemu);
• pożyczki skarbowych papierów wartościowych;
• sprzedaż skarbowych papierów wartościowych z odroczonym terminem płatności;
• sprzedaż skarbowych papierów wartościowych z rozłożeniem płatności na raty;
• sprzedaż skarbowych papierów wartościowych w drodze oferty kierowanej
  do określonej instytucji finansowej.

Instytucja finansowa będzie przy tym zobowiązana ustanowić zabezpieczenie na rzecz Skarbu Państwa w celu zabezpieczenia wierzytelności wynikających z udzielonego wsparcia.

Wsparcia udziela, w imieniu Skarbu Państwa, na wniosek instytucji finansowej Minister Finansów, w drodze umowy. Wymogi dotyczące wniosku określa Ustawa.

Minister Finansów może udzielić wsparcia po zasięgnięciu opinii Komisji Nadzoru Finansowego oraz Prezesa Narodowego Banku Polskiego, a w przypadku wsparcia udzielanego bankowi - również Bankowego Funduszu Gwarancyjnego.

Umowa o udzielenie wsparcia określa formę, wysokość, warunki wsparcia, formę zabezpieczenia wierzytelności wynikających z udzielonego wsparcia, koszty ponoszone przez instytucję finansową związane z udzieleniem wsparcia oraz okres, na jaki udziela się wsparcia.
Warunki udzielania wsparcia, o których mowa powyżej, odnoszą się do określenia zasad wykorzystania udzielonej pomocy oraz wprowadzenia dyscypliny finansowej danej instytucji finansowej. Takimi warunkami będą m. in.: brak możliwości wypłaty dywidendy w okresie korzystania z pomocy Skarbu Państwa, ograniczenia w zakresie polityki wynagrodzeń,
w szczególności wysokości premii i odpraw dla członków organów instytucji finansowej
oraz wyższej kadry menadżerskiej.

Istotnym jest, że odmowa udzielenia wsparcia nie stanowi podstawy roszczeń instytucji finansowych oraz osób trzecich wobec Skarbu Państwa.

Wsparcie na zasadach określonych w ustawie może być udzielane nie dłużej niż do dnia 31 grudnia 2009 r., przy czym decydująca jest data złożenia wniosku przez instytucję finansową.