Brak uregulowań prawnych dotyczących ruchomego czasu pracy spowodował, że zasady, na jakich się opiera, wykształciła praktyka. Punktem wyjścia do ukształtowania tego systemu były obowiązujące przepisy o czasie pracy. Ruchomy czas pracy stanowi pewną modyfikację rozkładu czasu pracy w systemie podstawowym, polegającą na specyficznym sposobie określenia godzin rozpoczynania i kończenia pracy. W systemie tym pracodawca wyznacza ramowo godziny rozpoczęcia pracy i jej zakończenia oraz określa liczbę godzin, która każdego dnia ma zostać przepracowana. Pracownik natomiast podejmuje decyzję, o której dokładnie godzinie rozpoczyna pracę w danym dniu, a kończy ją po przepracowaniu liczby godzin odpowiedniej dla danego systemu czasu pracy (np. 8 godzin w systemie podstawowym).

Pamiętaj!

Praca w ramach ruchomego czasu pracy możliwa jest jedynie, gdy nie narusza norm ochronnych dla pracowników, zwłaszcza dotyczących minimalnego dobowego odpoczynku, także reguł rządzących pracą nadliczbową.

Przykład:

Pracownicy biurowi wykonują pracę w systemie podstawowym po 8 godzin dziennie. Pracodawca w regulaminie pracy wprowadził dla nich ruchomy czas pracy. Ustalił, że praca ma się rozpocząć pomiędzy godz. 8.00 a 10.00. W związku z tym pracownicy Ci muszą się stawić w pracy między tymi godzinami i świadczyć ją przez 8 godzin. Pracodawca nie musi więc już określać ram czasowych zakończenia pracy.

Nie ma naruszenia doby pracowniczej

Doba pracownicza to 24 kolejne godziny od momentu rozpoczęcia przez pracownika pracy w danym dniu. Jeżeli np. pracownik rozpoczyna pracę o godz. 8.00 w poniedziałek, to jego doba pracownicza kończy się o godz. 8.00 we wtorek. Aby nie naruszyć doby pracownicze (a tym samym nie dopuścić do powstania nadgodzin), nie należy polecać pracownikowi rozpoczęcia pracy w danym dniu o wcześniejszej godzinie niż w dniu poprzednim.

W przypadku ruchomego czasu pracy nie ma jednak takiego problemu. Zgodnie z interpretacją PIP tak długo, jak pracownik sam wybiera moment rozpoczęcia pracy w ramach ruchomego czasu pracy, nadgodziny nie powstają (nawet jeśli rozpocznie on pracę drugi raz w tej samej dobie pracowniczej).

Praca w nadgodzinach – na wyraźne polecenie

Ponieważ zatrudnienie w systemie ruchomego czasu pracy polega na możliwości wyboru przez pracownika godziny rozpoczęcia pracy, dokładne określenie, w jakim momencie zaczął on pracę w godzinach nadliczbowych jest bardzo trudne. Nie oznacza to jednak, że nadgodziny nigdy w tym systemie nie występują. Powstaną zawsze, gdy na wyraźne polecenie pracodawcy pracownik będzie musiał pozostać w pracy dłużej, tzn. z przekroczeniem 8-godzinnej normy dobowej lub przedłużonego dobowego wymiaru czasu pracy w systemie równoważnym. To samo dotyczy przypadku, gdy pracodawca zobowiąże pracownik, by w danym dniu obowiązkowo przybył do firmy o wcześniejszej godzinie niż ta, o której rozpoczął pracę dnia poprzedniego.

Podstawa prawna:

• art. 128 § 3, art. 129 § 1, art. 151 § 1 kp

www.KadryOnline.pl - Serwis specjalistów ds. personalnych. Praktyczne wskazówki dotyczące prawa pracy, najświeższe interpretacje przepisów, informacje o zmianach prawnych, bezpłatne biuletyny e-mailowe.