Zmiany proponowane przez resort pracy ułatwią m.in. dostęp do pracy osobom niepełnosprawnym lub wychowującym dzieci. Nie oznacza to jednak, że nie skorzystają na nich także pracodawcy. Zatrudnienie telepracownika jest tańsze dla pracodawcy o około 30% od pracy w tradycyjnej formie.

Uregulowania zawarte w kodeksie pracy w tym zakresie odciążają bowiem pracodawcę od kosztów związanych z utrzymaniem stanowisk pracy w zakładzie. Jego obowiązki dotyczyć głównie będą zadbania o to, aby pracownik posiadał odpowiedni sprzęt elektroniczny i potrafił z niego korzystać.

Pracownik musi się także zgodzić na świadczenie pracy w sposób zdalny (telepracę) – nie może ona nastąpić w wyniku przymusu. Dodać należy, iż brak takiej zgody nie może być podstawą do zwolnienia pracownika.

Poza dużymi korzyściami z nowelizacji przepisów kodeksu w tym zakresie są jednak zastrzeżenia. Kwestią sporną jest brak szczegółowych uregulowań prawnych w zakresie kontroli miejsca pracy telepracownika. Kodeks pracy nakłada na pracodawców obowiązki z zakresu bhp (z pewnymi wyjątkami). Nie muszą oni co prawda dbać o bezpieczny i higieniczny stan pomieszczeń telepracownika, w których będzie świadczona praca, ale za to są zobowiązani zorganizować takim pracownikom pracę w sposób zapewniający bezpieczne i higieniczne warunki jej wykonywania. Tym samym na chwilę obecną trudno określić, na czym będą polegać obowiązki pracodawców z zakresu bhp w przypadku telepracy (czyli czy np. nie będą musieli oni zakupić odpowiedniego sprzętu biurowego w postaci krzesła, biurka itp.).

Wątpliwości budzi także przepis upoważniający pracodawcę do kontroli telepracownika w miejscu świadczenia pracy (czyli przeważnie w jego domu), lecz bez naruszania jego dóbr osobistych, co często może być bardzo trudne do spełnienia. Dodajmy także, że kontrola taka będzie mogła być przeprowadzona po wyrażeniu zgody przez pracownika.