Powszechność Internetu sprawiła, że świat rozrywki stanął przed nami otworem. Jedną z możliwości, jaką daje dostęp do sieci, jest uczestnictwo w wirtualnych portalach rozrywkowych, oferujących szeroką gamę gier losowych, strategicznych i hazardowych on-line. W ostatnich latach przybyło firm organizujących i obsługujących portale rozrywkowe oferujące usługi hazardowe w Internecie. Obecnie polscy internauci mają do swojej dyspozycji przynajmniej kilka takich serwisów operujących w polskiej wersji językowej.

Interes w sieci kołem fortuny się toczy, pomimo że rynek usług hazardowych jest obszarem ściśle regulowanym przez prawo. Stoją za tym duże koncerny rozrywkowo-usługowe, starające się dotrzeć do jak największej liczby potencjalnych użytkowników zainteresowanych grą w sieci. Regułą ich działalności jest uzyskanie zezwolenia na prowadzenie działalności hazardowej w jednym kraju UE i na podstawie tego zezwolenia oferowania swoich usług na terenie całej Unii Europejskiej. Takie prowadzenie aktywności pozostaje w zgodzie z unijną zasadą swobody świadczenia usług i z zasadą swobody przedsiębiorczości oraz linią orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich w sprawie hazardu. Trybunał swoim orzeczeniem z dnia 6 marca 2007 roku w tzw. sprawie Placanica kolejny raz potwierdził, że uregulowania krajowe zakazujące prowadzenia działalności w zakresie gier hazardowych bez odrębnego zezwolenia wydawanego przez dane państwo członkowskie stanowią ograniczenie fundamentalnych dla wspólnego rynku europejskiego swobód traktatowych – świadczenia usług i przedsiębiorczości.

Podczas gdy Unia Europejska wyrokiem tym daje zielone światło dla transgranicznego świadczenia usług hazardowych i opowiada się za liberalizacją rynku zakładów internetowych w krajach członkowskich, to projekt nowelizacji ustawy o grach i zakładach wzajemnych oraz niektórych innych ustaw z dnia 15 maja 2007 roku zdaje się zmierzać w odwrotnym kierunku. Kwestię obowiązujących w Polsce przepisów z zakresu gier i zakładów wzajemnych oraz planowanych zmian należałoby rozpatrzeć z punktu widzenia Kowalskiego, który zasiada przed swoim komputerem, aby skorzystać z dostępnych w sieci gier zagranicznych firm hazardowych.

Dla Kowalskiego istotniejsze będą przepisy bezpośrednio mogące go dotyczyć, a więc przepisy ustawy kodeks karny skarbowy niż przepisy ustawy o grach i zakładach wzajemnych regulujące urządzanie i prowadzenie gier i zakładów wzajemnych na terytorium Polski. Pewnie niewielu z użytkowników Internetu zdaje sobie sprawę, że uczestniczenie na terenie Polski w zagranicznej grze losowej lub zagranicznym zakładzie wzajemnym, a więc notabene również uczestniczenie w grze za pośrednictwem serwisu internetowego obsługiwanego przez podmiot urządzający i prowadzący swoją działalność hazardową (legalnie) poza granicami Polski podlega karze grzywny do 720 stawek dziennych albo karze pozbawienia wolności do lat 3, albo obu tym karom łącznie (art. 107 par. 2 kodeksu karnego skarbowego). Niezależnie od tej sankcji, to przestępstwo skarbowe może skutkować orzeczeniem przez sąd przepadku wygranych uczestników takich gier.