Rozstrzygnięcie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego z 28 marca 2007 r. (K 40/04) złożonego przez Rzecznika Praw Obywatelskich z listopada 2004 r.: Trybunał Konstytucyjny wydał wyrok o niezgodności z Konstytucją RP rozporządzeń art. 2 pkt 1 oraz art. 8 ust. 2a ustawy z 4.3.1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (Dz.U. z 1996 r. Nr 70, poz. 335, ze zm.). Rozporządzenie określa ograniczenia pracownika co do usług finansowania przez pracodawcę na rzecz wszelakich form wypoczynku, aktywności kulturalno-oświatowej, oraz sportowo-rekreacyjnej, kiedy są one świadczone poza granicami Polski.

Zakładowy fundusz świadczeń socjalnych ma za zadanie wspierać pracowników w gorszej sytuacji życiowej. Do końca 2002 roku pracownicy korzystający z ZFŚS nie byli ograniczani, co do miejsca urlopu, zmiana nastąpiła w 2003 r., kiedy parlamentarzyści, w trakcie prac nad nowelizacją ustawy o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych zdecydowali, aby przeznaczać jego środki wyłącznie na finansowanie wypoczynku krajowego.

28 marca 2007 r. Trybunał Konstytucyjny uznał, że pracownicy, którym należy się pomoc zakładowego funduszu świadczeń socjalnych (zła sytuacja życiowa, materialna) nie mają możliwości ubiegania się o dopłaty funduszu, gdy będą wypoczywać poza granicami kraju. Taki fakt znacznie ogranicza wybór miejsca urlopu pracownika.

Trybunał Konstytucyjny wykazał, że ograniczenie wypoczynku jest dokuczliwe dla obcokrajowców pracujących w Polsce. Blokuje to obcokrajowcom skorzystanie z usług i świadczeń funduszu, gdyby urlop planowali w kraju, z którego pochodzą. Narusza to ustawę konstytucyjną o dyskryminacji. Odstępstwo od równoprawnego traktowania pracowników pobierających świadczenia z funduszu jest niezgodne z regułami sprawiedliwości społecznej.

Decyzja Trybunału Konstytucyjnego przychyla się do finansowania urlopów za granicą z ZFŚS. Jednakże pracownicy korzystający z takiego urlopu w latach poprzednich nie mogą ubiegać się o zwrot kosztów z funduszu. Wyrok trybunału nie działa wstecz, resort pracy nie planuje nowelizacji ustawy, by dostosować ją do wyroku TK.